  İzleyici Sayısı 81.833
Hasılat 754.308 YTL
|
Kefaret - Atonement (Tekrar Gösterim)
|
 |
|||
Yönetmen Joe Wright
Oyuncular Keira Knightley, James McAvoy, Saoirse Ronan, Romola Garai, Brenda Blethyn, Juno Temple, Patrick Kennedy
Senaryo Christopher Hampton (Ian McEvan'ın aynı adlı kitabından)
Yapımcılar Liza Chasin, Debra Hayward, Richard Eyre
Görüntü Yönetmeni Seamus McGarvey
Prodüksiyon Tasarımı Sarah Greenwood
Kostüm Tasarımı Jacqueline Durran
Kurgu Paul Tothill
Özgün Müzik Dario Marianelli
Yapımcı Stüdyo Working Title Films
Türkiye Dağıtımı UIP Filmcilik
Gösterim Tarihi 22 Şubat 2008
 Film Arşivi
|
|||||
Kefaret - Atonement Yapım Notları
Bu sayfayı Facebook'ta paylaşın
|
|||||
1935 yılının çok sıcak bir yaz gününde 13 yaşındaki Briony Tallis, ablası Cecilia (Keira Knightley) ile hizmetçinin oğlu Robbie Turner (James McAvoy) arasında gelişen küçük bir flört olayına gizlice tanıklık eder. Ancak büyüklere özgü davranış biçimlerini yeterince kavrayamayan küçük Briony, gördüğü bu tabloyu Tanrı vergisi edebiyat yeteneğiyle birleştirince hepsinin yaşamını sonsuza dek değiştirecek bir suç işleyecektir.
“Pride & Prejudice”nin BAFTA ödüllü yönetmeni Joe Wright, İngiliz edebiyatının bir başka klasiği “Atonement”ten yaptığı uyarlamada Oscar adayı yıldız Keira Knightley ile bir kez daha işbirliği yaptı. Filmin başrolünde Knightley'e “The Last King of Scotland” ile BAFTA adaylığı alan James McAvoy eşlik etti. Senaryosunu “Dangerous Liaisons” ile Oscar ödülü kazanan Christopher Hampton, Ian McEwan'ın 2002 yılında yayınlanan aynı adlı kitabından uyarladı.
Filmin Konusu
Çekimleri İngiltere'de gerçekleştirilen filmin öyküsü 60 yıllık bir süreye yayılır. 1935 yılında henüz 13 yaşında acemi / çaylak bir yazar olan Briony Tallis (Saoirse Ronan) ve ailesi, görkemli malikanelerinde zengin ve seçkin bir yaşam sürmektedirler. Yılın en sıcak gününde Briony'nin keskin hayalgücünü ateşleyecek bir gelişme yaşanır. Evin hizmetçisinin eğitimli oğlu Robbie Turner (James McAvoy), Briony'nin inatçı ve dikbaşlı ablası Cecilia'ya (Keira Knightley) kur yapmaktadır.
Robbie, Cecilia'nın da benzer duygular hissettiğini ummaktadır. İkisi arasındaki ilişkinin alev alması için tek bir kıvılcım yeter. Ancak olaya tanıklık eden küçük Briony'nin de gizliden gizliye Robbie'ye ilgisi olduğu için öfkeye kapılır ve hayal gücünü çalıştırarak Robbie'yi işlemediği bir cinayetten suçlayacak kadar ileri gider.
Cecilia ile Robbie artık birbirlerini sevdiklerini açıklamışlardır ama Robbie cinayet iddiasıyla tutuklanır. Mahkemede Briony'nin de yalancı tanıklık yapmasıyla üçünün hayatı sonsuza kadar değişecektir.
Briony sonraki yıllarda çocukken işlediği günah için affedilmenin yolunu aramaya devam eder. Sonunda müthiş cüretkar hayal gücünün de yardımıyla günahının kefaretini ödemenin çaresini bularak kalıcı sevginin gücüne eşlik eden anlayışlılığa ulaşmayı başaracaktır.
Keira Knightley ile Atonement üzerine söyleşiler
Henüz 22 yaşında olan Keira Knightley, kısa sayılabilecek kariyerinde birçok kadın oyuncudan daha fazlasını yapmayı başardı. “Pirates of the Caribbean” serisinde Elizabeth Swann rolünü alarak, küçük bütçeli bağımsız yapımlardan dünya çapında starlığa yükseldi.
“Pirates” serisi sayesinde öylesine yüksek tanınmışlık düzeyine ulaştı ki, en sağlam gazetecileri bile parmağında oynatacak konuma geldi. Kısacası Keira Knightley'in yörüngesine girmeyen kalmadı. Birçokları artık “Pirates” serisinden sonra doğru dürüst bir film yapmaz diye düşündü.
Bu kadar büyük şöhret düzeyine ulaşan yıldızların oyunculuk seviyesi daima gözardı edilir. Ancak Joe Wright'in, Jane Austen'in ünlü klasiği “Pride & Prejudice”den yaptığı uyarlamada oynadığı Elizabeth Bennet rolüyle Oscar adaylığı alınca Keira'nın aynı zamanda güçlü bir oyuncu olduğu kesinleşti. En İyi Kadın Oyuncu adaylığı alan en genç oyuncu ünvanını elde etmişti. Geçmişte Keira'nın iyi bir oyuncu olmadığını düşünenler o andan itibaren harekete geçerek ciddiye almaya başladılar.
Birinci Söyleşi
"Bu filmde Pirates'e panzehir olsun diye oynadım"
Filme başlamadan önce “Atonement”in kitabını okumuş muydunuz?
Daha önce hayır ama çekimler başlamadan önce okudum. Kitaba başlamadan önce ssenaryo taslağını okudum ve ağladım. Bence herkesi kesinlikle ağlatacak bir senaryo… Ardından kitabı elime aldım. Böyle karakterleri oynamanın her oyuncunun rüyası olduğunu düşünüyorum. Ian McEvan tüm karakterleri zekice çizmiş. Kitabı şablon gibi kullanıp yazılanları izlemek yeterli oldu.
Cecilia karakterinde size cazip gelen ne oldu?
Bilemiyorum. Cecilia'yı çok sevdiğimi söylemeliyim. Filmlerde sık sık çok iyiniyetli ve çok kötü kalpli karakterlerle karşılaşırsınız. Öykünün başlangıcında çok iyi bir insan olmayışını ilginç buldum sanırım. Bu onun iğrenç bir kız olduğu anlamına gelmez. Eminim ki iyi bir insandır ama o günlerde çevresindeki herkes onun canını sıktığı için o da önüne gelene ters davranır.
Böyle bir kızın portresini çizmenin çok ilginç olacağını düşündüm. Bence Cecilia duygusal açıdan baskı altında bir kızdır. Çevresinde olup biten herşeye öfke duyar. Baskılar altında ezilmiştir ama neden böyle olduğunu bilemez. Aslında seçkin bir altyapıdan gelmiştir ama yönünü çizememiş, hedefsiz bir insandır. Böyle bir kızın portresini çizmek büyüleyiciydi.
Ayrıca bir oyuncu için gerçekten zor bir rol… Böyle bir zorluğa kalkışırken Joe Wright gibi daha önce çalıştığınız bir yönetmenin avantajını gördünüz mü?
Evet, bence Joe mükemmel bir yönetmendir. Aynı zamanda yakın arkadaşım olduğu için kendisini çok iyi tanırım. Filmin setlerinde benim çok hoşuma giden sevimli atmosfer yaratmakta üstüne yoktur. Açıkçası rahat ve sakin atmosferde çalışmaya bayılırım. Bence rahat bir atmosfer daha iyi çalışma çıkarılmasına yardımcı olur. Daha çok şey keşfedebilirsiniz. Kendi benliğinizden çıkıp çok farklı dünyalara açılırsınız. Kısacası Joe ile çalışmanın büyük faydasını gördüm.
“Pirates” ile kıyaslayacak olursak, bu ölçekte bir projede yaratıcılık açısından daha mı fazla fırsatlar var?
Hiç şüphesiz evet… Bence “Pirates of the Caribbean” harika bir seriydi. Saf ve özgün bir eğlencelikti. Tıpkı bir şişe şampanya gibi… İnsanların kendi gerçek dünyalarından kaçmasını sağlayan müthiş bir film serisiydi. Ancak “Atonement” tamaman farklı bir film. İzleyiciyi kendi haline bırakmayıp duygusal cevaplar vermeye kışkırtan bir çalışma… Deyim yerindeyse, kalbinizi yerinden çıkartıp üstünde zıp zıp zıplamayı hedefleyen bir film…
Yaratıcılık boyutuna gelince… “Pirates” tarzı filmlerin her karesi görkemlidir. Sürekli patlamalar, dövüş sahneleri olur. Zaten öyle olması da gereklidir. “Atonement”te yaptığımız tarzda uzun konuşma sahnelerine “Pirates” gibi filmlerde fazla yer veremezsiniz.
“Atonement” kesinlikle yaratıcı düzeyi yüksek, gerçekten heyecan verici ve harika bir film oldu. Böyle konuşmakla belki masturbasyon yapıyor gibi olabilirim ama “Atonement”te oynarken gerçekten fazlasıyla tatmin oldum.
Kariyeriniz hızla gelişirken ara sıra da olsa size ilginç gelen rolleri de oynamanın hoşunuza gittiğini mi söylüyorsunuz?
Bence eğlenmek çok önemlidir. Herkes ara sıra bir şişe şampanya patlatmak ister. Bu çok iyi bir projeydi ve kaçırmamam gerekiyordu. Bazen gerçeklerden kaçmak da harika birşeydir. Bu filmi yaparken “Pirates” serisindeki rolüme bir panzehir olsun istedim. O serinin çekimleri öyle uzun sürdü ki, artık başka birşeyler keşfetmek istedim. Ancak her ikisini de yapabiliyorsanız -ki ben hem gişe rekortmeni filmlerde, hem de bu tip filmlerde oynayabilecek kadar şanslıyım- elbette ki en iyisi odur.
--- Söyleşi: Joe Utichi, Rotten Tomatoes Web Sitesi, 7 Eylül 2007
İkinci Söyleşi
"Filmin çok erotik ve tutkulu olması gerekiyordu"
Keira Knightley kendi kuşağının en büyük İngiliz film starlarından birisi… Onu “Karayip Korsanları - Pirates of the Caribbean” serisi, “Love Actually” ve “King Arthur” gibi hit filmlerden tanıyoruz. Ayrıca Joe Wright'ın yönettiği “Aşk ve Gurur”da (Pride & Prejudice) başrol oynadı ve o filmdeki performansıyla Oscar adaylığı aldı. Şimdi aynı yönetmenle bu kez Ian McEwan'ın edebiyat klasiği “Atonement”in uyarlamasında ikinci kez işbirliği yaptı.
“Atonement”in konusunu nasıl özetleyebilirsiniz?
Gerçek olan ile sanal olanın birbirine karıştığı ince noktada meydana gelen trajediler üzerine bir film… Bu iki olgunun birbirine çok fazla karışmaması gerekiyor.
Filmde oynadığınız Cecilia Tallis karakterini anlatır mısınız?
Evin ikinci çocuğu Cecilia ile hizmetçinin eğitimli oğlu Robbie Turner'ı (James McAvoy) birbirleriyle iletişim kuramadıkları noktada tanımaya başlarız. Cecilia karakteri kendi snobluklarıyla / ukalalıklarıyla başa çıkmak zorundadır. Ancak her ne kadar ağabey-kardeş gibi büyümüş olsalar da, kızdaki ukala tavırların Robbie'nin hoşuna gittiğini görürüz. İkisi arasındaki ilişkinin her noktasında çeşit çeşit karmaşık duygular vardır.
Filme konu olan orijinal kitabı okumuş muydunuz?
Çekimler başlamadan önce okudum. “Atonement” gibi bir kitap üzerinde çalışmak bence harika bir şey… Ian McEvan bütün karakterleri mükemmel çizmiş. Hani mimar ve mühendislerin kullandığı ozalit baskılar vardır ya, filmi yaparken kitabı tıpkı ozalit baskı gibi kullanma fırsatı bulduk. Fazla bir değişiklik yapılmasına gerek bile kalmadı. Özellikle de o inanılmaz içsel diyaloglar paha biçilmez bir armağan gibiydi.
“Atonement”in çekimlerinde kullanılan ve nesneler üzerinde soft odaklanmayı temel alan görsel stil konusunda ne düşünüyorsunuz? Cecilia'nın küçük kızkardeşi Briony Tallis'in hayalgücünde olup bitenleri yeterince yansıtıyor mu?
Filmin 1935 yılında geçen bölümünde peri masalı tadı olduğunu düşünüyorum. Kırmızılar tam kırmızı… Ayrıca Briony'nin hayal gücüne vurgu yapması nedeniyle büyüleyici nitelikler taşıyor. Briony hayatı kendi kafasına göre yaşayan bir karakterdir. Bir yazar olduğu için sürekli olarak öyküler yaratır. Öykülerin içine de kendi çevresindeki insanları koyar. Zaten trajedi bu noktada başlar.
Sadece bir tane seks sahnesinin yer aldığı ve karakterlerin tam giyinik olduğu filmin inanılmaz derecede cinsellik yüklü kaldığını görüyoruz. Böyle bir atmosferin yaratıması için neler yapıldı?
İngiltere'de 30'lu ve 40'lı yıllar katı kuralların zirve yaptığı ve özellikle kadınların duygularını baskı altında tutmaya zorlandığı yıllardır. Bu durumun yansımalarını özellikle Cecilia karakterinde görürüz. Duygularını ifade etmeyi beceremediği için öfkesi sürekli kendi içinde kaynar. Bu yüzden hiç beklenmedik anlarda öfkesini dışavurduğunu görürüz. Kütüphane sahnesi bunun bir örneğidir.
O sahnenin son derece erotik ve tutkulu olması gerekiyordu. Sonuçta izleyici bu iki insanın o ana kadar birbirini hiç görmeden üç yıl beklediğine inanmalıydı. Cecilia ile Robbie arasındaki gerilimin yansıtılması çok ama çok önemliydi. Konuşulmamış ve söylenmemiş şeylerin dışavurumunu temel alan bir sahneydi. O sahneyi oynamak heyecanlı oldu. O dönemin kafa yapısını algılayabildiğiniz anda böyle bir trajedinin yaşanabileceğini daha iyi anlıyorsunuz.
Birçokları “Atonement”i tanımlarken Oscar adayı ifadesini kullanıyorlar. Siz de ödül sezonunu şimdiden düşünmeye başladınız mı?
Dürüst olmak gerekirse hayır. Ulaşılan zaferlere saygı göstermek gerekir. Bu filmin kendi çapında elde ettiği birçok zafer var. Eğer ödül alabilirsek bu harika olur. Ancak ödül alamasak bile böyle bir filmin değerini asla küçültmemeli diye düşünüyorum.
Son olarak, insanlar neden “Atonement”i görmeli?
Çünkü çok güzel bir film… Ve izleyiciyi kesinlikle ağlatacak.
--- Söyleşi: David Jones, BBC
|
|||||
 Prodüksiyon bilgileri UIP Filmcilik tarafından sağlanmış; editörlük işleminden sonra yayınlanmıştır. Teşekkür ederiz. |
|||||
){kind=link}