  İzleyici Sayısı
Hasılat
|
Chiko
|
 |
|
Yönetmen Özgür Yıldırım
Oyuncular Denis Moschitto, Moritz Bleibtreu, Volkan Özcan, Fahri Yardım, Reyhan Şahin, Murat Karaman, Lilay Huser
Senaryo Özgür Yıldırım
Yapımcılar Fatih Akın, Klaus Maeck
 Görüntü Yönetmeni Mathias BolligerProdüksiyon Tasarımı Iris Trescher
Kostüm Tasarımı Lore Tesch
Kurgu Sebastian Thümler
Casting Nurhan Şekerci
Yapımcı Şirketler Corazon International, NDR
Türkiye Dağıtımı Medyavizyon
Gösterim Tarihi 30 Mayıs 2008
 Film Arşivi
|
|||
Chiko Yapım Bilgileri
Bu sayfayı Facebook'ta paylaşın
|
|||
 Chiko en tepeye oynuyor...Chiko ve en iyi arkadaşı Tibet için para, güç ve itibardan daha önemli bir şey yok. Hamburg'un kenar mahallelerinde yaşayan bu iki öfkeli Türk gencin hayatı, onların hayallerini süsleyen her şeyi kontrolü altında tutan uyuşturucu satıcısı Brownie ile tanışmalarıyla değişir.
Chiko, Brownie'nin güvenini kazanmak için ne gerekiyorsa yapar ve çok geçmeden onun sağ kolu olur. Ancak Tibet Brownie ile takışınca, Chiko kendini tehlikeli bir dengeyi korumaya çalışırken bulur. Hayatını tehlikeye atarak kazandığı her şey, şimdi bir ipliğin ucuna bağlıdır. İtibarı, konumu ve Tibet ile olan arkadaşlığı...
Yönetmen Özgür Yıldırım
1979'da Hamburg'da doğan Özgür Yıldırım, 14 yaşında kısa öykülerden oluşan ilk kitabını yayınladı (Gray Nights / Gri Geceler). 2002-2004 arasında Hamburg Media School'da sinema eğitimi alan Yıldırım, 2004'te Alım Market adlı kısa filmiyle birçok festivale konuk olduğu gibi Uluslararası Münih Film Festivali'nde Kısa Filmler için verilen Tiger Award'a aday oldu.
Yıldırım, çarpıcı görselliği ve cesur dili ile dikkat çeken sineması ile yeni Fatih Akın olarak anılıyor.
Özgür Yıldırım'ın filmografisi şöyle:
2007 Chiko
2004 Alım Market (kısa)
2003 Liebe Auf Türkisch (Türkçe Aşk) (kısa)
2002 Der Notige Schneid (Bıçak Altında) (kısa)
1999 Don Juan De Türko (kısa)
1998 Hartes Blut (Zor Kan)
Yönetmenin Notları
Benim Scarface'im
Chiko, benim için Hamburg'un kenar mahallelerinde geçen bir Scarface. Bu benzetmeyi yaptığımda, kimi zaman tereddütle kaşlarını çatanlara rastlıyorum. Sanki biri çıkıp, “iyi de, bunun nesi yeni?” diyecekmiş gibi geliyor. Ama kimseye kadar hiç böyle bir şey duymadım. Sebebi de Scarface'in gerçekçi olduğunu, sert olduğunu, dürüst ve doğrudan olduğunu herkesin biliyor olması. Ve Almanya'da böyle bir şeye tanık olan henüz yok. On sekiz yaşımdayken, Matthieu Kassowitz'in La Haine'ini izledim. Bence o film, kenar mahalle hayatına dair söylenebilecek her şeyi söylüyor. Karakterler, beton binalar, hikaye, filmin tarzı, aklınıza gelebilecek her şey bir aslına uygun. Aradan on yıl geçmiş olmasına karşın, bence La Haine bugün hala Avrupa'da varoşlarla ilgili yapılmış en gerçek ve içten filmdir.
Ilık Saçmalıklar Yok
Bu gibi filmler için insanın ihityacı olan bir tek şey var: Gerçekçilik… Sadece şiddeti, seksi ve çatışmaları Hamburg'a taşıyacak bir Amerikan sistemine oturmak istemiyorum. Chiko'nun elinde bir makineli tüfekle villasında oturup 20 kişiyi birden havaya uçurmasını istemiyorum. O dediğin, Amerika'dır. Belki orada öyle oluyordur ve onların gerçekliği odur. Ama bizimki farklı. Biz burada Türk, Alman, Arnavut gerçekliğini konuşuyoruz. Ve bu sert bir gerçeklik. Filmimi izlediklerinde, izleyicilerin hem büyülenmelerini, hem de rahatsız olmalarını istiyorum. Gördükleri hem inanılır hem de şoke edici olmalı. O bıçkın varoş delikanlılarının: Evet, aynen böyle işte” demelerini istiyorum. Neticesinde ılık saçmalıkları olmayan bir film bu.
 DulsbergBenim çocukluğum Dulsberg'de geçti. İstatistiklere göre burası Hamburg'un en fakir ve olanaklardan yoksun mahallelerinden biri. Böyle bir mahallede birçok farklı tip oluyor. Öyle karakterlerle karşılaşıyorsunuz ki, sanki filmden fırlamış gibi oluyorlar. Ve özellikle varoşlardan çıkan hikayeler anlatmayı seviyorsanız, yıllar geçtikçe o kadar çok şey biriktiriyorsunuz ki sanki onları perdeye taşımazsanız hepsi kaybolacak gibi geliyor insana.
Zor Kan
İlk filmim Zor Kan, içinde Chiko'yu biraz barındırıyordu. Ondan sonra, birkaç kısa film daha yaptım. Bunların çoğu komediydi. Bu varoş hikayeleriyle işim bitti diye düşünüyordum. Ama hergün eve, Dulsberg'e gittikçe, yeni şeylerle karşılaşıyordum ve bunlar da bana ilham veriyordu. Hakan'ın inşaat işine geri dönmesi, Kemal'in sınırdışı edilmesi gibi şeyler... Ya da Memeler Caddesi'ndeki Shell benzin istasyonundaki görevlinin dövülerek öldürülmesi gibi şeyler.
Uyuşturucu ve Şiddet
Bana neden böyle; varoşlar, suç, uyuşturucu ve şiddet ile ilgili bir film yapmak istediğim sorulduğunda, benim için bunun çok açık bir sebebi var: Şu anda bunu benden daha iyi yapabilecek kimse yok. İkinci sebebi de, bence son yıllardan Almanya'da kimsenin uyuşturucu dünyası ile ilgili gerçek, dürüst ve açık bir film yapmamış olmasıdır. Yaşandığını bildiğim şeylerin televizyona yansıdığını hiç görmedim. Wolf'un Revier dizisinde (Almanya'da meşhur bir suç/aksiyon dizisi) herkes silahı çekip “mal”ın olduğu çantayı istiyor. Allah aşkına, hangi satıcı “mal” diyor bu devirde?
Demek istediğim, kimsenin gerçekte bu işlerin nasıl olduğu hakkında bir fikri yok. Ya da belki de kimsenin gerçekleri gösterecek cesareti yok. Bu insanların nasıl pazarlık ettiği, sevkiyat yaptığı, konuştuğu gibi şeyler. Daha da önemlisi, kimse bu adamların nasıl adamlar olduğunu bilmiyor. Biri sert ya da kötüyse, sürekli sert ya da kötü konuşması ya da davranması bekleniyor. İyiyse, tüm ahlaki şablonlara uyması bekleniyor. Neden ki? Yazarlar, kendilerine karşı dürüst davranmıyorlar. Ben direkt olmak istiyorum. Dürüst olmak istiyorum.
|
|||
| Prodüksiyon bilgileri Medyavizyon tarafından sağlanmış; editörlük işleminden sonra yayınlanmıştır. Teşekkür ederiz. |
|||
){kind=link}